Egun batean, satortxoak burua azaldu zuenean
lur meta baten erdian egunaren argitzea ikusteko,
burukoa gertatu zitzaion.
(Biribila eta marria zen, txorizo baten antza zuen
Baina okerrena hauxe zen: buruan erori zitzaiola!)...
Satorra bere zulotik atera, eta zerbait erori zitzaion buru
gainera, txapel kirasdun bat. Orduan, harat-honat ibiliko da,
ikaragarri sumindua, han bizi diren animalietatik txerrikeria
hori zeinek egin dion jakin nahian: usoa, zaldia, erbia...
