A morte non é un problema, nin aínda menos un misterio, en
canto que non se pode enunciar nin resolver. Noutro contexto ben distinto,
como é sabido, Marx dicía que a humanidade só formula aqueles
problemas que pode resolver; porén, é claro que todos os humanos
se cuestionan acerca dela. Desde aqueles que só o fan en situacións
límites ou ante a desaparición das persoas amadas, até outros que no
outro extremo do espectro- o fan desde a neurose obsesiva no medio
dunha angustia que chega a paralizar a súa mesma vida e que anula
calquera proxecto existencial. Como asunto científico, a morte é totalmente
asequíbel. Tamén como asunto literario. Outra cousa é abordala,
como o fai a filosofía, en tanto finitude da existencia humana. É dicer,
non se trata da morte como feito, senón da cuestión da conciencia da
finitude.
